Naturalne kumaryny jako środki przeciwcukrzycowe: mechanizmy działania, potencjał terapeutyczny i łagodzenie powikłań cukrzycy

Artykuł przeglądowy podsumowywał dowody dotyczące potencjału przeciwcukrzycowego naturalnych kumaryn, koncentrując się na ich celach biologicznych, mechanizmach działania oraz zdolności do łagodzenia powikłań związanych z cukrzycą. Celem było zebranie badań in vitro, in vivo i klinicznych identyfikujących mechanizmy, które mogłyby wspierać rozwój leków lub suplementów wspomagających terapię cukrzycy. Przeprowadzono systematyczne wyszukiwanie literatury w bazach PubMed, Scopus, Web of Science i Google Scholar do czerwca 2025 r.; przegląd został wykonany zgodnie z wytycznymi PRISMA. Przegląd obejmował badania nad hamowaniem α-glukozydazy, inhibicją PTP1B, aktywacją AMPK, modulacją GSK-3β oraz blokowaniem SGLT1/2, a także analizował wpływ na stres oksydacyjny i produkty zaawansowanej glikacji (AGE). Wyniki wykazały, że kumaryny redukowały hiperglikemię poposiłkową, poprawiały sygnalizację insulinową, zwiększały wychwyt glukozy i korzystnie wpływały na metabolizm lipidów; w modelach in vivo odnotowano poprawę kontroli glikemii oraz ochronę przed nefropatią i kardiomiopatią cukrzycową. Wnioski sugerują, że kumaryny mają wieloaspektowy potencjał terapeutyczny i uzasadniają dalsze badania farmakokinetyczne oraz badania kliniczne, przy czym autorzy podkreślili zróżnicowanie aktywności zależne od modyfikacji strukturalnych i ograniczenia wynikające z heterogeniczności badań.