Włączenie chińskiej medycyny ziołowej w leczenie zaawansowanego raka płuca: wieloośrodkowe badanie typu real-world z emulacją docelowego badania

Badanie miało na celu ocenę długoterminowego wpływu chińskiej medycyny ziołowej (CHM) u pacjentów ze zdiagnozowanym rakiem płuca nie‑drobnokomórkowym (NSCLC) w stadium IV, gdzie śmiertelność jest wysoka i dane dotyczące integracyjnych terapii są ograniczone. Przeprowadzono retrospektywną kohortę wykorzystującą wieloośrodkową bazę Chang Gung (design: target trial emulation) obejmującą pacjentów nowo rozpoznanych w okresie 2011–2021, z obserwacją do 10 lat. Analizowano 6395 pacjentów; 18,1% stosowało CHM podczas leczenia. Przeżycie ogólne (OS) i specyficzne dla raka (CSS) oszacowano metodą Kaplana–Meiera z overlap weighting. Integracyjne stosowanie CHM wiązało się z lepszymi wynikami: 10‑letnie OS wyniosło 8,2% vs. 3,4% (po ważeniu overlap, p < 0,001), a CSS 11,5% vs. 4,4% (p < 0,001). Najwyższe 10‑letnie OS zaobserwowano u pacjentów otrzymujących CHM wraz z inhibitorami EGFR‑TKI (9,6%). Analiza sieci farmakologicznej zidentyfikowała rdzenne mieszanki i zioła (m.in. Hedyotis diffusa, Morus alba, Kochia scoparia, Sophora flavescens) oddziałujące na szlaki metaboliczne i immunologiczne i związane ze zmniejszonym ryzykiem zgonu. Wyniki sugerują potencjalny korzystny efekt integracyjnej CHM, zwłaszcza w skojarzeniu z EGFR‑TKI, jednak charakter retrospektywny i real‑world design wskazują na konieczność dalszych badań prospektywnych.