Badanie fitochimii i właściwości przeciwcukrzycowych Teucrium polium jako zasobu w terapii cukrzycy typu 2

Cukrzyca typu 2 charakteryzowała się hiperglikemią wynikającą z upośledzonego wykorzystania insuliny, a dostępne terapie miały ograniczenia skuteczności i działań niepożądanych. Celem badania było określenie składu chemicznego oraz aktywności biologicznej olejków eterycznych i ekstraktów z Teucrium polium, ze szczególnym uwzględnieniem potencjału przeciwcukrzycowego, przeciwbakteryjnego i przeciwutleniającego. Przeprowadzono analizy fitochemiczne (HPLC-UV-Vis-ESI-MS, GC-MS); olejek z części nadziemnych uzyskano hydrodestylacją (wydajność 1,65%), a ekstrakty przygotowano jako dekoksyjny wodny (E0), Soxhlet wodny (E1) oraz hydroetanolowy (E2). Olejek dominowały karwakrol (28,10%), tymol (26,28%), γ-terpinen (12,11%) i o-cymen (15,59%); E0 zawierał głównie poliumozyd (36,45%), E1 — werbascozyd (9,42%) i izoramnetynę-3-O-rutynozyd (9,68%), a E2 — apigenin-7-rutynozyd (21,18%). Próby antyoksydacyjne wykazały 85% zahamowania DPPH przy 100 µg/ml. Wyniki sugerują, że związki fenolowe i terpenoidy z T. polium miały znaczący potencjał przeciwutleniający i mogły przyczyniać się do aktywności przeciwcukrzycowej, co uzasadnia dalsze badania farmakologiczne oraz oceny in vivo i toksykologiczne.