Egzosomy pochodzące od ludzkich mezenchymalnych komórek macierzystych z miR-13474 jako nośnik terapeutyczny w gojeniu ran cukrzycowych poprzez celowanie w oś CPEB2/TWIST1

Opisywane badanie analizowało opóźnione gojenie ran w warunkach cukrzycowych i oceniło potencjał egzosomów wydzielanych przez ludzkie mezenchymalne komórki macierzyste pępowiny (hucMSC-Ex) jako nośnika terapeutycznego. Celem pracy było ustalenie, czy egzosomy niosące miR-13474 mogą przywrócić funkcję komórek skóry i przyspieszyć naprawę tkanek w warunkach wysokiego stężenia glukozy. Badanie miało charakter eksperymentalny in vivo i in vitro; przeprowadzono sekwencjonowanie małych RNA, analizy ekspresji w komórkach skóry eksponowanych na wysoką glukozę oraz modele szczurów z przewlekłymi owrzodzeniami stopy cukrzycowej. Stwierdzono, że hucMSC-Ex były bogate w miR-13474, którego ekspresja była obniżona w komórkach pod wysoką glukozą i w tkankach owrzodzeń DFU; różnice ekspresji między okolicą rany a brzegiem rany u pacjentów były istotne. Zahamowanie miR-13474 osłabiło efekt terapeutyczny egzosomów, zaś dostarczanie miR-13474 przez hucMSC-Ex poprawiło funkcję komórek skóry poprzez modulację osi CPEB2/TWIST1. Wyniki sugerują, że modyfikowane egzosomy hucMSC mogą stanowić obiecującą, bezkomórkową strategię terapii przewlekłych ran cukrzycowych, choć potrzebne są dalsze badania przed zastosowaniem klinicznym.