Związek stężeń miedzi, cynku i żelaza w surowicy z dużym zaburzeniem depresyjnym: przegląd systematyczny i metaanaliza

Podsumowanie

Celem tego przeglądu systematycznego i metaanalizy było określenie różnic stężeń pierwiastków śladowych — cynku, żelaza i miedzi — w surowicy u osób z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) w porównaniu ze zdrowymi kontrolami. Do analizy włączono 16 badań obserwacyjnych zidentyfikowanych w przeszukaniu głównych baz danych. Dane o stężeniach surowiczych cynku, żelaza i miedzi zostały wyodrębnione i połączone za pomocą modelu efektów losowych; obliczono standaryzowane różnice średnich (SMD) z 95% przedziałami ufności. Metaanaliza wykazała istotnie wyższe stężenia miedzi u pacjentów z MDD w porównaniu z kontrolami (SMD = +0,42; 95% CI: +0,18 do +0,66). Jednocześnie zaobserwowano spadek stężeń cynku i żelaza u osób z depresją, co było spójne między badaniami. Wyniki sugerują, że niedobory cynku i żelaza mogą uczestniczyć w patofizjologii depresji i że ocena mikroelementów ma znaczenie kliniczne; znaleziono jednak pewne niejednoznaczności dotyczące roli miedzi. Potrzebne są dalsze badania interwencyjne i standaryzacja pomiarów.