Wpływ ekstraktu z Morus alba i Lactobacillus rhamnosus na mikrobiotę pochwy oraz profil genów SAP1–10 po podaniu egzosomów Candida albicans u szczurów

Badanie miało na celu ocenę terapeutycznego potencjału ekstraktu z Morus alba (MA) i szczepu Lactobacillus rhamnosus (LR) w modelu szczurzym narażonym na egzosomy Candida albicans (CAE), które zaburzają równowagę mikrobioty pochwy i zwiększają ekspresję genów proteaz SAP. Przeprowadzono eksperyment in vivo obejmujący grupy z podaniem CAE, terapiami monokomponentowymi (MA lub LR) oraz terapią skojarzoną (CAE+MA+LR); badanie obejmowało analizę ekspresji genów SAP1–10, sekwencjonowanie 16S rRNA, ocenę histopatologiczną oraz pomiary cytokin i markerów zapalenia. CAE spowodowało 1,3–5,1-krotny wzrost ekspresji genów SAP (największy dla SAP4, p ≤ 0,05). MA i LR pojedynczo selektywnie tłumiły odpowiednio SAP6 (o 41%) i SAP4 (o 23%), natomiast terapia skojarzona synergistycznie obniżyła ekspresję wszystkich genów SAP do 0,8–1,1-krotności wartości kontrolnej (p ≤ 0,05). Analiza 16S wykazała utrzymanie Lactobacillales w grupach z LR (37,77%–38,7%), a MA zmniejszyło obfitość Mycobacteriales o 68,5% (p = 0,004). Terapia skojarzona zmniejszyła zapalenie jajników i poziom IL-6 o 60%–72% (p ≤ 0,05). Wyniki sugerują, że MA i LR działają synergistycznie, osłabiają wirulencję Candida, przywracają równowagę mikrobiologiczną i mogą stanowić obiecującą strategię adiuwantową w leczeniu kandydozy pochwy; konieczne są dalsze badania przedkliniczne i kliniczne.