Ocena bezpieczeństwa aristolaktamów z jadalnej rośliny Houttuynia cordata: implikacje dla narażenia dietetycznego i bezpieczeństwa żywności

Podsumowanie

Badanie miało na celu ocenę bezpieczeństwa aristolaktamów (AL) obecnych w jadalnej i leczniczej roślinie Houttuynia cordata, które są strukturalnymi analogami nefrotoksycznej kyseliny arystolochowej I (AA I). Celem było określenie toksyczności podostrej, metabolizmu i biodostępności doustnej dominujących związków (aristolactam I i aristolactam BII) oraz frakcji wyizolowanej z H. cordata (HCA) w porównaniu z AA I jako kontrolą pozytywną. Przeprowadzono badanie in vivo na myszy BALB/c (model podostry); podawano związki doustnie przez określony okres i monitorowano masę ciała, wskaźniki biochemiczne osocza oraz biomarkery uszkodzenia moczowego. Grupy otrzymujące AL I, AL BII i HCA wykazały jedynie umiarkowane wzrosty masy ciała oraz łagodne podwyższenie wskaźników nerkowych i biomarkerów urazowych w moczu, podczas gdy AA I wywołała istotne zmiany związane ze stresem oksydacyjnym i aktywacją układu dopełniacza (szlaki C3a/C3aR i C5a/C5aR). Wyniki sugerują niższe działanie nefrotoksyczne badanych AL w tym modelu w porównaniu z AA I, jednak autorzy podkreślili konieczność dalszych badań dotyczących długotrwałego narażenia i toksyczności przy różnych dawkach.