Działanie wazorelaksacyjne jadalnych kwiatów Tagetes erecta L. i możliwy mechanizm działania

Celem badania była ocena potencjału wazorelaksacyjnego etanolowego ekstraktu z jadalnych kwiatów Tagetes erecta L. oraz identyfikacja mechanizmów odpowiedzialnych za rozkurcz naczyń. Wykonano badanie in vitro na pierścieniach aorty szczura, wcześniej skurczonych różnymi agonistami, porównując reakcje w nienaruszonym i usuniętym śródbłonku. Ekstrakt stosowano w różnych stężeniach; zastosowano też preinkubacje z L-NAME, ODQ, indometacyną, atropiną, H-89 oraz okadaic acid. Ekstrakt wywołał zależną od stężenia wazorelaksację zarówno przy zachowanym, jak i usuniętym śródbłonku. Efekt był osłabiony po usunięciu śródbłonka oraz po preinkubacji z L-NAME i ODQ, natomiast indometacyna nie zmieniła odpowiedzi. Istotne statystycznie działanie obserwowano głównie przy niskich stężeniach; atropina i inhibitor PKA (H-89) zmniejszyły rozkurcz, okadaic acid nie miała wpływu. W warunkach pozbawionych Ca2+ ekstrakty ograniczały skurcze indukowane przez CaCl2. Wyniki sugerują, że wazorelaksacja Tagetes erecta L. była pośredniczona zarówno mechanizmami śródbłonkowymi (NO–cyklaza guanylanowa) przy niskich stężeniach, jak i mechanizmami niezależnymi od śródbłonka związanymi z hamowaniem mobilizacji jonów Ca2+. Badanie miało charakter eksperymentalny na preparatach aorty szczura i wskazuje na konieczność dalszych badań nad składem chemicznym i potencjalnym znaczeniem klinicznym.