Dihydroartemisyn hamuje potencjał przerzutowy i cechy komórek macierzystych nowotworu przez modulację osi miR-200b–BMI‑1/VEGF‑A w raku jajnika

Rak jajnika nadal stanowi wyzwanie kliniczne ze względu na częste przerzuty i oporność na chemioterapię, w dużej mierze napędzane przez komórki macierzyste nowotworu (CSC) i sygnalizację proangiogenną. Celem badania było sprawdzenie, czy dihydroartemisyn (DHA) — pochodna artemizyny — może hamować cechy CSC, neowaskularyzację guza i oporność na karboplatynę. Przeprowadzono badania przedkliniczne obejmujące analizy komórkowe i modele in vivo oraz ocenę tkankowych próbek od pacjentów; zastosowano terapie pojedyncze i skojarzone (DHA + karboplatyna). DHA istotnie zmniejszył właściwości CSC, tumorigenność oraz VEGF‑A‑zależną neowaskularyzację; skojarzone leczenie DHA z karboplatyną wykazało efekt synergistyczny, redukując masę guza, oporność na chemioterapię i rozsiew do otrzewnej in vivo. Mechanistycznie DHA podwyższył ekspresję miR‑200b, co doprowadziło do obniżenia BMI‑1 oraz VEGF‑A/VEGFR2 — kluczowych regulatorów utrzymania CSC i przerzutów. Analiza tkanek od pacjentek wykazała, że współwystępowanie BMI‑1 i VEGF‑A wiązało się z gorszym przeżyciem wolnym od progresji. Wyniki sugerują, że DHA celuje w oś miR‑200b–BMI‑1/VEGF‑A i mogą wspomagać przezwyciężanie ograniczeń standardowej chemioterapii, choć dalsze badania kliniczne są konieczne.