Interakcja receptora muskarynowego M1 z układem endokannabinoidowym łagodzi zapalenie w modelu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Celem badania była ocena interakcji między receptorem muskarynowym M1 a układem endokannabinoidowym w modelu zapalenia jelita grubego wywołanym kwasem octowym u myszy. Badanie eksperymentalne polegało na podaniu agonisty receptora M1 McN‑A‑343 (1,5 mg/kg, i.p.) lub deksametazonu (2,0 mg/kg, s.c.) po indukcji kolitu; antagonistów receptorów kannabinoidowych CB1 (AM251, 3,0 mg/kg, i.p.) i CB2 (AM630, 1,0 mg/kg, i.p.) podano 30 minut przed McN‑A‑343. Po 18 godzinach pobrano 5 cm dystalnej części okrężnicy do oceny makro- i mikroskopowej, masy mokrej jelita oraz parametrów biochemicznych: aktywności mieloperoksydazy, TNF-α, IL-1β, malondialdehydu, zredukowanego glutationu, azotanów/azotynów oraz ekspresji białek NF-κB (p65), iNOS i COX-2 metodą Western blot. Zastosowanie antagonistów CB1 lub CB2 przed McN‑A‑343 osłabiło działanie przeciwzapalne agonisty M1, przejawiając się nasileniem uszkodzeń jelita, wzrostem masy mokrej, aktywności mieloperoksydazy, poziomów cytokin prozapalnych, markerów stresu oksydacyjnego oraz wyższej ekspresji NF-κB, iNOS i COX-2 (istotne statystycznie). Wyniki sugerują, że receptory CB1 i CB2 uczestniczyły w przeciwzapalnym działaniu McN‑A‑343; współdziałanie tych układów może mieć potencjał terapeutyczny w chorobach zapalnych jelit, choć wymagana jest dalsza walidacja poza modelem zwierzęcym.