Senoterapeutyki w leczeniu złośliwych nowotworów mózgu

Artykuł odnosi się do problemu niskiej wyleczalności złośliwych nowotworów mózgu, ze szczególnym uwzględnieniem glejaka wielopostaciowego (GBM), i analizuje rolę terapii indukującej starzenie komórkowe jako istotnego mechanizmu odpowiedzi na radio-chemioterapię. Przegląd opisał patologie molekularne i szlaki prowadzące do senescencji komórek GBM oraz skompilował dane dotyczące leków i związków naturalnych o działaniu senolitycznym, senomorficznym i senoprewencyjnym. Praca opierała się na dowodach literaturowych wskazujących, że temozolomid (TMZ) wraz z radioterapią wywoływał nie tylko apoptozę, lecz przede wszystkim senescencję komórek; senescentne komórki pozostawały częściowo zablokowane w fazie G2, ulegały endoreduplikacjom i mogły być reaktywowane, co wiązało się z lokalnym stanem zapalnym i ryzykiem nawrotu. Autorzy wskazali mechanizm związany z inaktywacją CDKN2A, częstą w glejakach, jako czynnik sprzyjający temu fenotypowi. Wnioski sugerowały, że dodanie senoprewentyków, senolityków lub senostatyków/senomorfików jako terapii wspomagających podczas lub po radio-chemioterapii może poprawić eliminację komórek nowotworowych, choć konieczne są dalsze badania kliniczne w celu potwierdzenia skuteczności i bezpieczeństwa.