Neuroimmunologiczne podstawy modulacji sprzężenia współczulno‑czuciowego za pomocą kapsaicyny w przywracaniu funkcji serca w modelu ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego u szczurów

Podsumowanie

Badanie miało na celu zbadanie, czy zdalna terapia kapsaicyną może chronić serce po ostrym niedokrwieniu mięśnia sercowego (AMI) oraz wyjaśnienie mechanizmów neuroimmunologicznych leżących u podstaw tego efektu. Przeprowadzono eksperyment in vivo na szczurach z AMI; terapię stanowiło miejscowe stosowanie kremu z kapsaicyną na przedniej powierzchni kończyny przedniej przez 28 dni. Dodatkowe lokalne iniekcje johimbiny do skóry i zwojów rdzeniowych (C8–T6) służyły walidacji roli struktury sprzężenia współczulno‑czuciowego (SSC). Wyniki wykazały, że kapsaicyna nasiliła stan SSC w skórze i zwojach rdzeniowych, zwiększając odsetek komórek pozytywnych dla peptydu neuropeptyd Y (NPY) oraz poprawiając parametry funkcji serca w ciągu 28 dni (istotne statystycznie różnice w porównaniu z grupą kontrolną; p<0,05). Blokada miejscowa johimbiną osłabiła korzyści terapeutyczne, co potwierdziło kluczową rolę SSC. Wnioski sugerują, że zdalna aplikacja kapsaicyny chroni funkcję serca w modelu AMI poprzez wzmocnienie segmentalnego sprzężenia współczulno‑czuciowego i modulację mikrośrodowiska immunologicznego z udziałem NPY; wyniki wymagają dalszych badań translacyjnych i potwierdzenia u ludzi.