Echinakozyd łagodzi bleomycyną wywołaną idiopatyczną marskość płuc poprzez modulację polaryzacji makrofagów

Badanie miało na celu ocenę potencjału echinakozydu (ECH), flawonoidowego glikozydu z Cistanche deserticola, w modelach idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Problemem była potrzeba nowych terapii hamujących procesy zapalno-włóknieniowe i polaryzację makrofagów na fenotyp pro‑fibrotyczny. W badaniu użyto modelu myszego IPF indukowanego bleomycyną oraz ludzkich embrionalnych fibroblastów płucnych MRC-5 stymulowanych TGF-β1; interwencja polegała na podawaniu ECH, a oceny obejmowały histologię (H&E, Masson), oznaczenia biochemiczne w BALF, RT-qPCR i Western blot. ECH istotnie zmniejszał zapalenie i włóknienie płuc u myszy: obniżył całkowite białko i liczbę leukocytów w BALF oraz poziomy TNF-α, IL-1β i TGF-β (istotne różnice wobec grupy BLM). W tkankach płucnych spadły hydroksyprolina oraz markery włóknienia (α-SMA, fibryonektyna, COL1A1) i markery M2 (CD206, CD163, Arg‑1, YM‑1). In vitro ECH hamował indukcję migracji i ekspresji α-SMA, fibryonektyny i COL1A1 w komórkach MRC-5. Mechanistycznie zaobserwowano obniżenie fosforylacji JAK2 i STAT3 in vivo i in vitro. Wyniki sugerują, że ECH może działać przeciwwłóknieniowo poprzez hamowanie polaryzacji M2 i supresję szlaku JAK2/STAT3; konieczne są jednak dalsze badania przedkliniczne i kliniczne.