Badanie właściwości przeciwbólowych i przeciwbiegunkowych angelicyny: hamowanie cyklooksygenaz i interakcja z receptorem μ-opioidowym — badania in vivo i in silico

Celem badania było ocenienie potencjału angelicyny (AGN), furokumaryny o budowie kątowej, jako środka przeciwbólowego i przeciwbiegunkowego oraz ustalenie możliwych mechanizmów działania. W badaniach in vivo myszy otrzymały AGN w dawkach 2,5; 5 i 10 mg/kg i.p., porównując efekty z lekami standardowymi (DFS 25 mg/kg p.o., LOP 3 mg/kg p.o., BSS 10 mg/kg p.o.). W modelu bólu wywołanym kwasem octowym (0,7% i.p.) mierzono latencję i liczbę skurczów; w modelu biegunki indukowanej olejem rycynowym (0,5 mL p.o.) monitorowano czas do wystąpienia i liczbę epizodów przez 3 h. Przeprowadzono również dokowanie molekularne wobec COX-1, COX-2 i receptora μ-opioidowego (MOR) oraz ocenę właściwości farmakokinetycznych i toksykologicznych przy użyciu SwissADME i ProTox-III. AGN wykazała istotne, zależne od dawki działanie przeciwbólowe i przeciwbiegunkowe, a łączne podanie z lekami standardowymi potęgowało efekt. Docking ujawnił silne powinowactwa do COX-1 (−7,4 kcal/mol), COX-2 (−8,0 kcal/mol) oraz MOR (−7,1 kcal/mol). Predykcje farmakokinetyczne wskazały na korzystną „drug-likeness”, a profil toksyczności sugerował akceptowalny margines bezpieczeństwa. Wyniki sugerują, że AGN może działać dwutorowo przez inhibicję COX i interakcję z receptorem μ-opioidowym, jednak konieczne są dalsze badania potwierdzające mechanizmy i oceniające bezpieczeństwo przed translacją kliniczną.