Linarin hamuje progresję raka jelita grubego przez inhibicję osi HIF‑1α/PD‑L1

Linarin to naturalny flawonoidowy glikozyd o udokumentowanych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwutleniających i przeciwnowotworowych. Celem badania było określenie wpływu linarinu na raka jelita grubego oraz zidentyfikowanie potencjalnych mechanizmów molekularnych. Przeprowadzono szereg eksperymentów in vitro — testy formowania kolonii, oznaczanie proliferacji 5-ethynyl-2'-deoxyuridine (EdU), barwienie Annexin V/PI, testy scratch i transwell — oraz analizy molekularne obejmujące farmakologię sieciową, dokowanie molekularne, qRT-PCR, immunohistochemię, Western blot, immunofluorescencję, CHX chase, oznaczenie ubikwitynacji i eksperymenty ratunkowe; rolę linarinu potwierdzono w modelach xenograft u myszy. Wyniki wykazały, że linarin hamował proliferację, migrację i inwazyjność komórek raka jelita grubego (linie LoVo i HCT‑15) oraz zwiększał apoptozę. Mechanistycznie zaobserwowano obniżenie ekspresji HIF‑1α oraz stłumienie osi HIF‑1α/PD‑L1; nadekspresja HIF‑1α lub PD‑L1 odwracała efekty linarinu. Podawanie linarinu istotnie zahamowało wzrost guza w modelu in vivo. Wyniki sugerują, że linarin mógłby modulować przebieg raka jelita grubego poprzez hamowanie osi HIF‑1α/PD‑L1, choć dalsze badania są potrzebne przed rozważeniem zastosowań klinicznych.