Oś mózg‑jelita‑mikrobiota jako cel terapii igłoterapii brzusznej w po‑udarowej zaparciach czynnościowych

Zaparcia czynnościowe są częstym powikłaniem po udarze, pogarszającym jakość życia i przebieg rehabilitacji. Celem badania było sprawdzenie, czy igłoterapia brzuszna (abdominal acupuncture, AA) wpływa na objawy zaparć, skład mikrobioty jelitowej oraz funkcję neurologiczną w kontekście osi mózg‑jelita‑mikrobiota u pacjentów po udarze. Przeprowadzono randomizowane badanie kliniczne z udziałem 75 pacjentów przydzielonych do grupy AA lub grupy otrzymującej rutynowe leczenie (RT); wszystkie osoby otrzymywały standardowe leki i rehabilitację, a grupa AA dodatkowo zabiegi igłoterapii brzusznej. Oceniano nasilenie objawów zaparć, profil flory jelitowej, NIHSS, Fugl‑Meyer, MBI, LOS oraz czynność korową za pomocą fNIRS przed i po leczeniu. Obie grupy poprawiły wyniki kliniczne po terapii, jednak zmiany były istotnie większe w grupie AA (p < 0,01 lub p < 0,05): spadły poziomy Escherichia coli i Enterococcus, a wzrosły Bifidobacterium, Lactobacillus i Bacteroides; zaobserwowano też różnice w aktywności korowej. Wyniki sugerują, że AA może łagodzić zaparcia po udarze, modulować mikrobiotę jelitową i wspierać odzyskiwanie funkcji neurologicznych, choć konieczne są dalsze badania w większych kohortach i dłuższym okresie obserwacji.