Mechanizmy i postępy badań nad ochronnym działaniem polisacharydów roślinnych przeciwko uszkodzeniom DNA

Uszkodzenia DNA zaburzają funkcję genów, transkrypcję, replikację oraz podziały komórkowe; ich nieefektywna naprawa prowadziła do destabilizacji genomu i zwiększonego ryzyka nowotworzenia. Celem przeglądu było podsumowanie dowodów na rolę polisacharydów roślinnych w zapobieganiu i przeciwdziałaniu skutkom uszkodzeń DNA. Autorzy przeprowadzili przegląd literatury łączący dane eksperymentalne i analizy in silico, w tym metody sieciowej farmakologii, w celu identyfikacji potencjalnych celów molekularnych tych polisacharydów. Wyniki wykazały, że polisacharydy roślinne wykazywały aktywność antyoksydacyjną, zmniejszały poziom markerów uszkodzeń DNA oraz modulowały szlaki naprawy DNA; w badaniach in vitro i in vivo odnotowano istotne obniżenie uszkodzeń oksydatywnych i hamowanie progresji nowotworowej (opisane były istotne różnice w markerach biochemicznych i ekspresji genów; szczegółowe wartości zależały od modelu). Analizy sieciowe zasugerowały kilka kluczowych białek i ścieżek zaangażowanych w mechanizm działania. Wnioski sugerują, że polisacharydy roślinne mają obiecujący potencjał jako środki wspomagające ochronę przed uszkodzeniami DNA i karcynogenezą, jednakże dowody były często wstępne, heterogenne i wymagały dalszych badań klinicznych oraz standaryzacji preparatów.